Þegar við fórum með Dísina í U2 (2. ungbarnaskoðun) um daginn spurði ég barnalækninn, unga konu, um tunguhaftið, sem okkur Söndru sýndist vera heldur stutt. Barnalæknirinn sagði að það væri stutt, en hún sjálf klippi ekki á tunguhaft í börnum. Hins vegar komi pabbi hennar annað slagið við og hann geti gert það. Sem betur fer er sá gamli líka barnalæknir, hann er kominn á eftirlaun en kemur samt reglulega á stofuna. Við ákváðum að sjá til. Sama dag kom ljósmóðirin til okkar og kvartaði undan að krakkinn hefði ekki þyngst. Hún skipaði Söndru að panta strax tíma hjá gamla manninum til að láta skera á tunguhaftið, því stutt tunguhaft gæti valdið því að barnið drekki ekki nóg. Tungan er þá ekki nógu skilvirk. Við fórum í gær með Dísina til gamla barnalæknisins sem var snöggur að skera á tunguhaftið. Það kom líka upp úr dúrnum að fyrir 30 árum hafði hann verið barnalæknir vinkonu okkar, Ríku, sem er af japönskum ættum. Hann mundi eftir því að Ríka hafði látið hann fá lista af sjúkdómum á japönsku, til að auðvelda samskipti við japanska foreldra. Listinn hafði komið að góðu gagni, japönsku foreldrarnir sögðu “hæ!” og kinkuðu ákaft kolli. Sandra segir að Dísin drekki mun betur núna, en það kemur í ljós á morgun hvort hún er farin að þyngjast aftur.








