Við vorum varla sest til að borða hádegismatinn í dag þegar Dís byrjaði að grenja í vöggunni. Henni virðist líka sérstaklega illa að liggja í vöggunni á matmálstímum, þótt hún sé nýbúin að fá sinn mat. Sandra vill sjóða handa henni snuðið sem var ásamt bleyjudalli, upplýsingaefni, auglýsingabæklingum og öðru góðu í gjafapakkanum frá sjúkrahúsinu. Ég vil ekki gefast upp alveg strax, enda með afbrigðum þrjóskur. Snuð eða ekki snuð …








