Við vorum varla sest til að borða hádegismatinn í dag þegar Dís byrjaði að grenja í vöggunni. Henni virðist líka sérstaklega illa að liggja í vöggunni á matmálstímum, þótt hún sé nýbúin að fá sinn mat. Sandra vill sjóða handa henni snuðið sem var ásamt bleyjudalli, upplýsingaefni, auglýsingabæklingum og öðru góðu í gjafapakkanum frá sjúkrahúsinu. Ég vil ekki gefast upp alveg strax, enda með afbrigðum þrjóskur. Snuð eða ekki snuð …









mars 27, 2007 kl. 11:11 pm
Gústi minn,
það er ekkert að snuði……
hefur þú heirt af pabba þínum og snuðinu hans?
og ég man að þú varst líka með snuð….
ég held að það sé allt í lagi að “snuða” Dísina þannig héldum við Rúnar sönsum þegar Þór var lítill… gangi ykkur vel
Kveðja
Hafdís Flórida frænka
mars 28, 2007 kl. 12:05 am
Við Sandra vorum bæði með snuð langt fram eftir aldri, samt viljum við frekar komast hjá því að gefa Dís snuð …
Gústi