Dís velti sér í fyrsta skipti, svo ég viti til, af bakinu á magann rétt í þessu. Hún var ægilega stolt af þessu þrekvirki, en forvitnin varð stoltinu fljótt yfirsterkari og hún liggur nú á maganum og horfir í allar áttir. Henni finnst verst að geta ekki komist neitt áfram, þrátt fyrir mikil átök. Þannig að næsta skref er að læra að skríða …









júní 25, 2007 kl. 6:43 pm
Spræk stelpa, Dísin. Mikið hlakka ég til að sjá hana í næstu viku!