Stuttmynd um óhljóð ungbarna almennt og óhljóðin í Dís sérstaklega.
Um Dís og foreldra hennar
Stuttmynd um óhljóð ungbarna almennt og óhljóðin í Dís sérstaklega.
Við áttum alveg eins von á að Dís myndi byrja að skríða í New York, en þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir og miklar æfingar tókst það ekki alveg. Þegar hún er lögð á bakið snýr hún sér yfirleitt strax á magann og reynir hvað hún getur að skríða, jafnan með háværum kvörtunum þegar það tekst ekki. Það vantar enn dálítið upp á að hendur og fætur vinni vel saman, en hreyfingarnar eru í rétta átt. Það furðulega er að hún reisir sig ekki bara á hendur og hné, heldur oft á hendur og fætur, og reynir að komast þannig áfram á fjórum fótum. Við verðum fljótlega að gera íbúðina okkar örugga fyrir hraðskreið smábörn.
Dís er loksins að verða búin að jafna sig á tímaskekkjunni. Síðustu nótt svaf hún vel frá níu að kvöldi til níu að morgni, en vaknaði oft til að drekka. Svefnvenjurnar virðast vera sveigjanlegri en matarvenjurnar. Hún var nánast hætt að drekka á nóttunni áður en við fórum til New York.