Matur

Dís fékk í dag mat sem hún hafði ekki bragðað áður: sætar kartöflur og dvergbítur (zucchini), soðið og stappað auðvitað. Þessi nýi réttur fékk miklu betri viðtökur en fyrri tilraunaréttir og Dís hámaði í sig næstum heilt glas þótt maukið væri mun kekkjóttara en það sem hún hafði samþykkt hingað til. Við höfum nefnilega komist að því að hún vill frekar fljótandi mauk en þykkt eða kekkjótt. Til dæmis vildi hún um daginn ekki borða mauk úr dvergbít og hrísgrjónum fyrr en það hafði verið pressað í gegnum sigti. Við höldum að Dís sé að taka vaxtarkipp, hún borðaði heilmikið í dag og hefur samt verið dugleg að drekka mjólk. Hún vill kannski fara að ná meðalstærði og þyngd.