Það er langt síðan ég hef nokkuð skrifað og sett inn myndir, en nú bæti ég úr því. Það er allt gott að frétta af Dísinni. Hún vex og dafnar. Nokkrar tennur hafa loksins bæst við frammtennurnar átta, augntennurnar og tveir jaxlar í hvorn góm. Hún er líka farin að tala heilmikið, leikur jafnvel heilu símtölin þótt við skiljum lítið annað en fyrsta orðið, “alla!” (halló), og það síðasta, “tuuu!” (Tschüss, bless). Þarna á milli segir hún eina eða tvær setningar, yfirleitt þær sömu, sem enginn skilur nema hún.
Dís fékk einhverja gubbupest í gær og ældi nokkrum sinnum í nótt, þannig að foreldrarnir sváfu ekki mjög mikið. Hún var hins vegar hress í morgun og með fína matarlyst. Við erum bara að vona að þetta sé ekki bráðsmitandi vírus …
