Bólusetning

Í gær fór Dís í bólusetningu. Hún fékk tvær sprautur, eina í hvort læri, en stóð sig eins og hetja. Hún kipptist pínu til við stunguna en sat alveg róleg og kvartaði hvorki né grét. Hún var svo í ljómandi skapi allan daginn. Síðdegis brá okkur þó dálítið, því allt í einu fór Dís að ganga innskeif og næstum í hnút eins og hún væri í spreng. Hún skakklappaðist samt áfram eins og hún gat, alveg í besta skapi. Það var ekki fyrr en hún fór að þreytast sem hún kvartaði undan verk í lærunum.

Dís fór svo mjög snemma í háttinn, að eigin ósk. Reyndi meira að segja að klifra sjálf upp í rimlarúmið, yfirleitt reynir hún að klifra úr rúminu en ekki í það. Síðustu daga höfum við verið að berjast við að koma Dís í háttinn milli átta og níu á kvöldin, í gær var hún sofnuð fyrir klukkan sjö. Hún vaknaði svo í morgun brosandi og syngjandi. Foreldrunum var létt að sjá hana taka spretti um íbúðina, stökkva og stappa niður fótunum!