Bólusetning

Í gær fór Dís í bólusetningu. Hún fékk tvær sprautur, eina í hvort læri, en stóð sig eins og hetja. Hún kipptist pínu til við stunguna en sat alveg róleg og kvartaði hvorki né grét. Hún var svo í ljómandi skapi allan daginn. Síðdegis brá okkur þó dálítið, því allt í einu fór Dís að ganga innskeif og næstum í hnút eins og hún væri í spreng. Hún skakklappaðist samt áfram eins og hún gat, alveg í besta skapi. Það var ekki fyrr en hún fór að þreytast sem hún kvartaði undan verk í lærunum.

Dís fór svo mjög snemma í háttinn, að eigin ósk. Reyndi meira að segja að klifra sjálf upp í rimlarúmið, yfirleitt reynir hún að klifra úr rúminu en ekki í það. Síðustu daga höfum við verið að berjast við að koma Dís í háttinn milli átta og níu á kvöldin, í gær var hún sofnuð fyrir klukkan sjö. Hún vaknaði svo í morgun brosandi og syngjandi. Foreldrunum var létt að sjá hana taka spretti um íbúðina, stökkva og stappa niður fótunum!

Fyrsta nóttin án foreldranna

Við Sandra fórum á tónleika á laugardagskvöldið. Dís gisti hjá ömmu sinni og afa, en þetta er í fyrsta skiptið sem hún er yfir nótt alveg án okkar foreldranna. Dís hafði það mjög gott hjá þeim og kvartaði ekkert. Hún vaknaði um morguninn í ljómandi skapi og virtist ekki sakna okkar neitt. Við sóttum hana síðan á sunnudaginn upp úr hádegi, mjög fegin að þetta hefði tekist svona vandræðalaust, okkar allra vegna!

Gleðilega páska!

Dís óskar vinum og vandamönnum nær og fjær (sérstaklega fjær) gleðilegra páska! Hér í Düsseldorf er páskahret, snjóföl í skuggum og pollurinn á svölunum er frosinn. Í dag, páskadag, er að vísu bjart og kyrrt, en síðustu daga hefur verið hvasst og gengið á með slyddu og haglélum. Við vonum að páskahretið fari með páskunum og vorið komi brátt aftur með sól og yl.