Dísarmál

Dís skilur vel flest það sem er sagt við hana á þýsku, íslensku og japönsku (!), en það sem hún segir sjálf er næstum alltaf á þýsku. Reyndar segir hún yfirleitt “pa-pi” frekar en “pa-pa” og stundum segir hún “mei-a” við mig þegar hún vill meira, en yfirleitt “mee” (mehr). Þegar hún vill eða sér mat segir hún “mamm!” Í dag sá hún mynd af mús í bók og ég sagði við hana “mús” nokkrum sinnum þangað til hún endurtók “mús!” hæstánægð. Ég þarf greinilega að leggja meiri vinnu í að fá hana til að tala íslensku.

Á þýsku er hún farin að raða saman orðum þótt hún kunni ekki mörg. Þegar hún sér mynd í bók af konu með barn í fanginu segir hún “mama! beibí! arm!”, semsagt “barnið er í fanginu á mömmu sinni”. Vonandi fer hún að tala meiri íslensku þegar við verðum heima á Íslandi um jólin!

Afsakið langt blogghlé

Það er langt síðan ég hef nokkuð skrifað og sett inn myndir, en nú bæti ég úr því. Það er allt gott að frétta af Dísinni. Hún vex og dafnar. Nokkrar tennur hafa loksins bæst við frammtennurnar átta, augntennurnar og tveir jaxlar í hvorn góm. Hún er líka farin að tala heilmikið, leikur jafnvel heilu símtölin þótt við skiljum lítið annað en fyrsta orðið, “alla!” (halló), og það síðasta, “tuuu!” (Tschüss, bless). Þarna á milli segir hún eina eða tvær setningar, yfirleitt þær sömu, sem enginn skilur nema hún.

Dís fékk einhverja gubbupest í gær og ældi nokkrum sinnum í nótt, þannig að foreldrarnir sváfu ekki mjög mikið. Hún var hins vegar hress í morgun og með fína matarlyst. Við erum bara að vona að þetta sé ekki bráðsmitandi vírus …

Dís talar

Dís er farin að tala töluvert mikið, en enn sem komið er aðallega á sínu eigin tungumáli (Díslensku eða Dísku?). Það ruglar hana eflaust að við Sandra tölum ekki við hana á sama tungumálinu. Dís skilur töluvert, bæði þýsku og íslensku. Þegar hún vildi fara út á svalir um daginn sagði ég henni að hún þyrfti að fara í skó, því svalirnar voru óhreinar eftir votviðri síðustu vikna. Dís hljóp inn í forstofu og sótti skóna sína! Í fyrradag sagði Dís svo hátt og skýrt “zwei!” (tveir) þegar Sandra byrjaði að telja upp að þrem á þýsku. Það náðist á myndband.

Dís á hlaupum

Dís var í miklu stuði í gærkvöldi. Hún hljóp marga hringi í stofunni og var alveg óstöðvandi, þrátt fyrir að það væri komið langt fram yfir háttatíma. Ég veit ekki hvort það var svefngalsi eða sykuræsingur eftir að hafa borðað fullt af ís í eftirmat.

Jólin

Litla fjölskyldan er búin að bóka flug til Íslands um jólin. Við komum föstudaginn 19. desember og fljúgum aftur út sunnudaginn 4. janúar. Við erum strax farin að hlakka til!

Dísaramma í heimsókn

Ása Dísaramma kom í heimsókn til okkar í tvær vikur í júní. Á föstudaginn, áður en Dísaramman hélt aftur til Íslands, fórum við í gönguferð um Kaiserswerth, hverfi norðarlega í Düsseldorf, og skoðuðum gamlar kastalarústir. Að því loknu fengum við okkur gómsætar pönnukökur í Kastalabjórgarðinum.

Fyrsta nóttin án foreldranna

Við Sandra fórum á tónleika á laugardagskvöldið. Dís gisti hjá ömmu sinni og afa, en þetta er í fyrsta skiptið sem hún er yfir nótt alveg án okkar foreldranna. Dís hafði það mjög gott hjá þeim og kvartaði ekkert. Hún vaknaði um morguninn í ljómandi skapi og virtist ekki sakna okkar neitt. Við sóttum hana síðan á sunnudaginn upp úr hádegi, mjög fegin að þetta hefði tekist svona vandræðalaust, okkar allra vegna!

Fyrstu skrefin

Dís er farin að ganga svolítið. Í dag er fyrsti dagurinn sem hún tekur fleiri en tvö til þrjú skref án þess að halda sér í eitthvað. Við Sandra höfum því ákveðið að í dag hafi Dís byrjað að ganga, þrettán mánaða gömul.

Páskahret

Þegar við vöknuðum í morgun kyngdi niður snjó. Þetta er í fyrsta skipti í vetur sem snjó festir hér, svo við fórum út í göngutúr í Hofgarðinn. Þar er stór tjörn og endur og svanir. Dís er hrifin af svönum, en hún er ekki mjög hrifin af snjó.

Dís í jaðaríþróttum

Dís reynir að velta sér yfir sófaarminn og láta sig detta á púða…